Önceki Bölümlerde...
- Kim bu adam? - Buralılar ona "Kül Adam" diyorlar.
Buradan çekip gitseydik, çok daha güvende olacaktık. Tehlikedeyiz, görmüyor musunuz?
Özür dilerim.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
Her ne gördüğünü sanıyorsan, gerçek falan değil.
Kaçıp gitmen çözüm değil.
Jason ölmüş.
Ne işiniz var burada? Kuralları biliyorsunuz.
Yatma zamanını ihlal ediyorsunuz, telefon yasak. Derhal bana teslim ediyorsunuz.
Ben de en az senin kadar gitmek istiyorum. Ama bu gece olmaz.
Bu gece olmak zorunda.
Işıklar sönene kadar, mükemmel aile rolü yapar sonra da kaçarız.
Telefonlarımız olmadan olmaz. Kaybolursak, dışarıda başımız derde girer.
- Fia, hayatta telefonları geri vermez. - Muhtemelen dolabındaki kutuda saklıyordur.
- Nerden biliyorsun? - Gözledim. Aynen böyle yaptım.
Senin için zor olduğunun farkındayım.
Yeni Arınma hayatımı kurtarıp yeni bir yaşam sundu. Hepsi bir yalanmış meğer.
İşte tam bu yüzden gidiyoruz.
Fia evdeyken, yahut Peder Isaac...
...tüfeğiyle devriye atarken kimse bir yere gidemez.
- Çitler tamir edildi mi? - Bitirmek üzereyiz.
- Bir şey sormak istiyordum. - Sor bakalım.
Yaptığım nankörlükleri telafi etmek için, bu gece Nadine, Connor...
...ve Maya ile birlikte yemek yapmayı düşünüyordum.
Dün akşam kaçmam büyük bir hataydı.
Rica etsem, marketten makarnayla sebze alır mıydın bir zahmet?
Neler çevirdiğini iyi biliyorum, Becca. Beni kandıramazsın.
Telefonunu istiyorsun, değil mi?
Kısmen öyle olabilir. Ancak, saygısızlığımı da telafi etmek istiyorum.
Pekâlâ. Lazım olan şeylerin listesini masanın üzerine bırakırsın.
Becca, bir de...
Bu ailenin üyesi olmak için gösterdiğin çabaya müteşekkirim.
Markete gidiyorum. Uzun sürmez.
Gitsem iyi olur. O kutunun nerede olduğunu biliyorum.
- Bu iş bende. - Emin misin?
- Benim fikrim. Ben yapacağım. - Bol şans. - Dikkatli ol.
« TEDİRGİN » ~ Bölüm 7 ~
Neden kaçıp gittin ki?
Beni hep koruyacağını söylemiştin.
Tüm telefonlar parçalanmış, sanki çekiçle kırmış gibi.
Sanırım telefonlar olmadan gitmek zorundayız.
- Yardıma ihtiyacınız olmadığına emin misiniz? - Hallederiz... anne.
İtiraf etmeliyim ki, çok hoş görünüyor.
Siz çocukların, bir şeyi aklına koyduğunda yapabilmeleri ne kadar da etkileyici.
Çok güzel. Teşekkür ederim.
Çocukluğumuzda, el yolumuzu daha çok aydınlatır.
Ne güzel kokuyor. Yemekten sana da biraz koyayım.
Ondan yemeyeceğim.
Edepli ol. Abinle, ablalarının bunu en samimi hisleriyle yaptılar.
Umrumda bile değil!
Gidip onunla konuşayım. Daha sonra da yiyebilirim.
Gitme, alışacaktır. Sadece... Biraz süreye ihtiyacı var.
Ben bir porsiyon daha alabilirim.
Becca, yemek yapabildiğini öğrendim ya, sana mutfakta daha sık görev vereceğim.
Isaac!
Siz ne yaptınız böyle?
Acele etmeliyiz. Alabildiklerinizi alın.
- Daha be bekliyorsun? - Dominic'i almalıyız bence.
- İmkânı yok. Ödümü patlatıyor. - Burada güvende olmaz. Fia delinin teki.
- Vaktimiz kalmadı. - Tamamen kötü birine de benzemiyor.
Sanıldığı gibi biri değil.
Daha önce ben de geride bırakılmıştım. Başkasına yapmayacağım.
- Bence Becca haklı. - Bence de.
Hepiniz çıldırmışsınız.
Dominic, bir süreliğine kasabaya gidiyoruz. Sen de bizimle geliyorsun.
- Ben bir yere gitmiyorum. - Gerçekten çok önemli ama.
Bize güvenmek zorundasın. Hep birlikte gidiyoruz.
- Neden? - Burası güvenli değil de ondan.
Annemler olmadan bir yere gitmiyorum.
Ne yapacağız öyleyse?
Bırakın beni!
- Dominic, gidelim! Haydi ama! - Bırakın beni!
- Şimdi de insan mı kaçırıyoruz? - Bırakın beni dedim!
- Dominic! Dominic! - Bırak şunu.
Al! Alıver şunu!
- Neyi vardı onun? - Size anlatmaya çalışmıştım.
- Hayır! Olamaz! - Çocuklar!
- Ayağın frende mi? - Hayır, neden ki?
- Arabanın çalışması için ayağının frende olması gerekiyor. - Tamam, anladım.
- Çocuklar! - Gidelim!
- Gitmeliyiz! - Hemen gitmeliyiz!
Odunların Tanrısı itaat emrediyor...
Başlarım şimdi eline!
- Nereye gidiyoruz? - Olabildiğince uzağa.
Lorraine ile irtibat kurmalıyız. Ne yapabileceğimizi biliyordur.
- O gürültü de neydi? - Lastik sesi gibiydi.
Peder Isaac, lastiği patlatmış.
Kasabaya ulaşmamız gerek.
- Varmamız saatler sürecektir. - Ya şurası?
Issız bir yerdeki ürkünç ev mi? Ben yokum.
Daha iyi bir teklifin var mı?
Büyükanneye neler oluyordu biri söyleyebilir mi?
Hayaletle alakalı olsa gerek.
Kafasının dönmeye başlamasını bekliyordum.
- Aslına bakarsan çıldırdığını sanıyordum. - Seni suçlayamam. Ben de öyle.
Resmen oldu ya. Çıldırmadığın kesin.
Ağzından çıkan o kara şey de neydi?
- Aynı şeyi ağılın aşağısında da görmüştüm. - Hâlâ kokusunu alabiliyorum.
- Çöpe atılmış bozuk et gibi. - Yakından çok daha ürkünç görünüyor.
- Öyle de, telefon hattı var. - Hayatımda hiç bu kadar sevinmemiştim.
- Neden? - Muhtemelen içerde telefon vardır da ondan.
Lorraine'i arayabiliriz.
Evde kimse olduğunu sanmıyorum. İçerde telefon var mıdır acaba?
Telefon kesin yoktur. Ama ben resmen vejetaryen olmak üzereyim.
Kilitli değil mi dersin?
Telefonu varmış.
- Alo? - Lorraine, benim Becca. - Merhaba Becca.
- Benim hiç... - Jason öldü.
Fia ile Peder Isaac'in öldürdüğünü düşünüyoruz.
Cesedini barakada ben buldum.
Seni aramaya çalıştım, ama Fia telefonlarımızı alıp kaldırdı.
Bize de uyutup kaçmak zorunda kaldık.
Uyuttunuz mu? Nerede olduğunuzu söylesene bana.
Connor, Maya ve Nadine ileyim. Şimdilik güvendeyiz.
Aradığınız yerin adresi var mı?
Pek sanmıyorum ama, çiftliğe giderken Lainey Ridge yolunu kullanırsan...
...solda ahşap bir kulübe göreceksin.
- Hemen geliyorum. Bir yere kıpırdamayın. - Tamam.
- Yoldaymış. - Çok şükür.
Kurtulacağız.
Bu yer ödümü patlatıyor. Biraz su bulmamı ister misiniz?
- Güzel bir yermiş. - Aynen.
Az önce aklıma bir şey takıldı.
Sen yokken odandaki çiçekle kim ilgilenecek?
Bir gülümseme mi görüyorum?
Öyle mi görüyorsun? Yüz kaslarım ne yapacağını unutmuş demek ki...
Belki artık daha fazla pratik yapma imkânı bulurlar.
Becca... Sana çok özür borçluyum.
- Mecbur değilsin, - Aksine, mecburum.
Aslında, sana inanmam gerekirdi. Gitmemiz gerektiğini söylemiştin.
- Seni başımdan savmıştım. Aptallık etmişim. - Birazcık olabilir.
Fazlasıyla.
Ama bir daha asla senden kuşkulanmayacağım, tamam mı?
Söz veriyorum.
Değer verdiğim insanları kaybetmeye meyilliyim adeta.
Evlatlık bir çocuk için mesleki risk de denilebilir.
- Dinle... Tekrar etmesini istemem. - Beni kaybetmeyeceksin.
- Seni yine öpmek istiyorum galiba. - Ben de istiyorum galiba.
Çocuklar?
Kül adam.
- Buradan çıkmamız lazım. - Gidelim.
Kim var içerde?
Yakala!
Haydi! Gel bakalım!
Çık ortaya!
- Ne işiniz var evimde? - Lütfen, bırakın gidelim.
- Canınızı yakmayacağım. - Öyle mi?
Aynen.
Evime izinsiz girdiniz.
- Sadece kaçmaya çalışıyorduk. - Neyden kaçmaya?
Çiftlikten, Fia'dan, Yeni Arınma'dan...
Bu topraklar bozulmuş. Ben çocukken ailem ayrılmaya çalışmış.
- Ama sürekli geri çağırıyormuş. - Ne demek istiyorsun?
Bu topraklar habis. Hep öyleydi.
İnsanları değiştiriyor.
Annemleri de değiştirdi.
Onlara korkunç şeyler yaptırdı.
Büyükbabamın buralarda yaşadığı zamanlardan beridir...
...halk bu lanetli toprakları arındırmaya çalışıyordu.
Bitmek bilmemiş gerçi...
Arındırmak mı? Nasıl?
Amerikan yerlileri bir çanağa otlar koymuşlar.
İspanyollar toprağı kutsal su ile takdis etmişler.
Yeni Arınma'nın inananları da kendi evlerini yakmışlar.
Kendi evlatlarını kurban etme şeklinde bir ayin yani.
- Kendi evlatlarını mı katletmişler? - Canlı canlı yakmışlar.
- Manyak bunlar. - Durun yahu. Okuduğumuz yangın bu.
- Büyükannenin kardeşlerinin öldüğü. - Aynen öyle.
75 yıl önce o gece dört çocuk can verdi, sadece biri hayatta kaldı.
Pederler bunun toprağa şifa verdiğini...
...topraklarını tahrip edip bellerini büken kıtlığa da son verdiğini düşündüler.
Yağmura kavuşamadılar. Ama, kötülük hiç temizlenmedi.
- Dört çocuk mu demiştiniz? - Evet.
Söndürülmesi gereken dört alev... Kitapta böyle yazıyordu.
Dört alev. Bizden bahsediyor.
Çocuklar, araba geliyor.
Becca, her şey için çok özür dilerim. Ama artık iyisin bak.
- Her şey yoluna girecek. - Burdan gitmemiz lazım.
Haydi arabaya binin. Gidelim buralardan. Lütfen...
Onlara yardımcı olduğunuz için çok teşekkürler.
Kasabadan en hızlı tali yoldan çıkabilirsiniz.
Elden asla ayrılmamalıydın.
Sen ne dedin?
Neden bu kadar uzun sürdü?
Ne yapıyorsun?
- Aç şu kapıyı! - Kilitli!
Açsana şu kapıyı!
- Bin şu arabaya. - Anlamıyorum. - El ipleri işte böyle tutar.
Binsene! Bin dedim!
Aman Tanrım.
Bunu bize nasıl yapabildin?
Onca insan arasında, en çok sana güveniyordum.
Bana önem verdiğini sanıyordum.
Sistem hiçbirinizi dikkate almıyordu.
Sadece sayılardan ibarettiniz. Dosya dolaplarındaki hayaletlerdiniz.
- Sadece yerinizin değiştirilmesi gerekiyordu. - Senin neyin var böyle?
Daha büyük bir şeyin parçası olabilirsiniz. En nihayet bir amacınız olabilir.
Haydi bakalım. Çıkın dışarı!
Haydi, gidelim. Çabuk!
Hangi cüretle bana ilaç verirsin?
Yeni Arınma'nın merhamet aşıladığını sanıyordum.
- Huzur dolu bir din olduğunu. - Külleriniz bu toprağı arındıracak.
Müteakip Alev Kitabı'nda ölümlerinizden bahsedilecek.
Böyle yapmanıza hiç gerek yok.
Hayatım boyunca beni el yönlendirdi. Neden şimdi kuşkuya düşeyim ki?
Kıpırdayın, eve ilerleyin.
Tıpkı, ailemin 75 yıl önce bu topraklarda saflığı ve ışığı...
...yeniden tesis ettiği gibi, biz de tesis edeceğiz.
Çeviri © ssniper "Emin GÜVEN"